Wie is Toyo?

De ontmoeting van Pietje met Toyo in het najaar 2005 op de markt in Dogbo was het begin van wat eind 2009 zal gaan uitmonden in de realisatie van ‘De tuin van Toyo’, een dagbestedingsproject voor mensen met een (meestal ernstige) verstandelijke beperking in Fafadji, een dorpje in het arrondissement Madjrè van de gemeente Dogbo in Bénin.

Overleven

Toyo was een meisje van, toen, een jaar of tien die alleen probeerde te overleven op de markt in Dogbo. Ze bedelde haar kostje bij elkaar en sliep tussen kartonnen dozen. Ze werd gepest en getreiterd door marktkooplui want ze kon zich erg opdringen. Als je (te) aardig tegen haar was dan omarmde ze je (bij de benen, want ze was klein van stuk) en liet je nooit meer los met haar groezelige handjes. Niemand verzorgde haar en daardoor rook ze niet al te fris.

Pietje trok zich het lot van Toyo aan en ging de discussie aan met enkele leden van de gemeenteraad van Dogbo over hoe een eind te maken aan deze schrijnende situatie van Toyo en anderen in een vergelijkbare situatie.

Toyo was nog min of meer ‘vrij’ maar in veel andere gevallen liggen mensen en kinderen als Toyo thuis letterlijk te verpieteren aan de ketting omdat ze een gevaar voor zichzelf en voor hun omgeving zijn en niet continue in de gaten kunnen worden gehouden.

Het opvangcentrum

Een sluimerend initiatief van enkelen notabelen in Madjrè werd door de door Pietje aangezwengelde discussie nieuw leven ingeblazen. Zodoende werd slechts enkele maanden na Pietjes ontmoeting met Toyo een Stichting opgericht en een opvangcentrum geopend en natuurlijk was Toyo daar een van de eerste bewoners.

Toyo had een fijne tijd in het opvangcentrum, hoefde niet meer te bedelen of te stelen en had hier tenminste wat aandacht, een matje om op te slapen en een dak boven haar hoofd. Had, want in 2007 is Toyo helaas overleden. Behalve dat ze verstandelijk gehandicapt was mankeerde ze ook lichamelijk het een en ander. Ze overleed aan een hartkwaal mogelijk in combinatie met malaria.

De tuin

De ‘tuin van Toyo’ willen we, ter nagedachtenis, aan haar opdragen. In gedachten zien we haar ronddwalen in een prachtige tuin, die de bewoners van het centrum van verse groente zal voorzien, maar ook een plek zal zijn waar je kunt genieten van de rust en van bloemen en vruchten.

De tuin zal haar naam dragen
zodat ze daar altijd aanwezig zal zijn.